“SUSKUN”

SUSKUN.jpg

İçimde bir durgunluk var bugün,

Nedendir bilmem solgun, daha sabahtan  suskun.

İçimde bir durgunluk var bugün,

İnsanlar suskun, şehir suskun, ben suskun…

 

Ne oldu sana böyle sabah?

Güneş mi girmedi koynuna?  Ay mı küstü sana?

Akşam durgun,  gece durgun;

Daha sabahtan  gündüz  suskun.

 

Ne oldu sana böyle sabah?

Kara bulutlar çökmüş üzerine; kim üzer seni böylesine.

Kuşlar da küstü sana sabah.

Çıkmıyor sesleri çocukların, bir yas misali  kaldırımlar suskun.

[Burhan]

“Gel” de..

unutulan..

Bana bir “gel” de; yıldızları toplar gelirim,

Kucaklarım en güzel kelimeleri,  gözlerimin yaşıyla gelirim.

Bana bir “gel” de; tüm bilinmezliğimle gelirim,

Sende toplarım geçmişi geleceği,  sende anlam kazanır her şey.

Bana bir “gel” de; bir kırmızı gülle gelirim,

Ellerimle hayatımı, önüne sererim.

 

[Burhan,2010]

 

Hayal miydi?

“İnsanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü baba?” BABAM VE OĞLUM (2005)

DLPO9DkXUAECPYQ.jpg

Tek diye başlayıp “hayal” diye, “dost” diye, “sevdiklerim” diye biten cümlelerimiz vardı.

Geceleri hayallerde, gündüzleriyse gökyüzünün maviliğinde kaybolurduk.

Ne oldu bize?

Yoksa çok mu büyüdük?

“Ne yapalım yani bu dünyanın gerçekleri varsa, bizim de hayallerimiz var.” Pablo Neruda